versie 2.


Ik had nood aan vernieuwing en nu ben ik hier met een nieuwe lay-out die dichter komt te staan bij mijn blog-behoeftes.

In mijn voorbije blog-tijdperk voelde ik me telkens genoodzaakt te excuseren voor mijn abrupte afwezigheden en voelde de verplichting mijn verdwijning ook te verantwoorden. Vandaag vind ik dat nogal onbenullig. Het is zoals het is: ik ben een onregelmatig blogger en daarbij ook ver van de beste, maar ik blijf bijleren en vooruitstreven. ;)

Ik ben nu van plan bondiger te bloggen, tweemaal na te denken over de boodschap die ik wil overbrengen en nog belangrijker: mijn lezers betrekken tot de blog. Een tweezijdige communicatie in plaats van mijn gewoonlijke monologen. Ik hoop zo meer een aangename community-gevoel te creëren met meer interactie: gedachten- en menings-uitwisselingen.  Voel je vrij om telkens een commentaar of opmerking te plaatsen, ik zal mijn best doen om iedereen te beantwoorden.

Veel liefs, Stéphanie.

Tindertijdperk

Beste lezers, blijkbaar werd ik hier werkelijk gemist.  Het raakte me wel toen mijn vriendin me er op aanwees.  Dus als eerbetoon aan jullie twee, die me een tijdverdrijf/dating-applicatie aangewezen hebben.  Hier krijg je de opsomming van mijn ondervindingen.

. things I’ve learned from Tinder

. swipe left swipe right
. sometimes you swipe wrong and you’ll get matched with someone you don’t like.
. but it is possible to delete a (unwanted) match.
. it’s awkward to come across someone you know in real life.
. and it is even more awkward when you both are a match.
. you’re not everyone’s type.
. but you stay hopeful to attract your own type.
. some just want sex
. some are bored.
. some people are cursed with an awful/ugly name.
. not everyone is actually available.
. some people clearly lie about their age.
. some feel the need to share an inspirational quote
. we don’t really know what to do on tinder.
. you start to recognize locations on the background of pictures.
. tinder becomes a pass-time.
. the best place to tinder is on the toilet.
. the worst time to tinder is right before you go to sleep.
. it seems like there is no Tinder limit.

 

two times no . Lush Fluff-Eaze

Deze review had ik vorig jaar al willen publiceren, maar nadat ik tot de conclusie kwam dat mijn mening negatief was, in tegenstelling tot zoveel andere bloggers, durfde ik deze niet meer mee te delen.  Nu ging ik het laatst bij Lush en gaf de kassierster mij een tester mee van het product dat ik een jaar geleden verafschuwde.

Ik stond er genageld aan de kassa,  „oh neen, nee”, dacht ik bij mezelf.  „Neen alsjeblieft, neen”,  maar mijn versteend lichaam keek vriendelijk toe en wanneer de kassierster me introduceerde tot het staaltje, knikte ik mee en loog ik.  Ik zei dat ik nog niet kende (why?!)  en ging op in haar enthousiasme en verliet toen de winkel met het gevoel van “what . the . heck .  did  just happen there?!”  Waarom kon ik niet gewoon snel reageren en eerlijk toegeven dat ik deze maar niks vond?  Ah.  Oké dan maar, ik geef het dan nog een laatste kans.  Hier mijn finale constatering:


      Lush’ Jasmine& Henna fluff-eaze

GEUR //  De eerste keer was ik erg benieuwd naar dit haarmasker voor 2 redenen: de henna en de jasmijn.  Beide geuren die ik lekker vind, op hunzelf, maar de blend doet het toch niet voor mij.
  De geur neemt de bovenhand en maakt het voor mij onmogelijk om dit haarmasker te verdragen.  Ik kreeg hoofdpijn en werd er duizelig van.

TEXTUUR //  De samenhang van de textuur is erg zacht, glad en smooth zoals een lotion.  Het is niet zo vast en is vloeibaarder dan meeste haarmaskers.

WERKING //  Twee dingen vielen me onmiddellijk op tijdens het aanbrengen van het product;  Tijdens het aanbrengen van het haarmasker, genieten je handen ook mee van de verzorging.  Het haarmasker wordt onmiddellijk opgenomen, je voelt het echt in je haren doordringen.  Eerst voelen de haren zacht en nat aan, na een poosje dringt het masker in de haren door, wordt het haar droger en blijf je over met deadlocks (samen geplakte haarbundels).

RESULTAAT //  De geur blijft sterk aanwezig ook na het uitwassen van de haren.  Ik heb het masker een uur lang laten indringen op droog haar en daarna alles hevig uitgespoeld en uitgewassen.  Zo heb ik tweemaal tot driemaal shampoo moeten gebruiken om de geur bijna-volledig uit mijn haren te krijgen.  Het masker zou moeten resulteren in minder pluizig haar.  Maar dankzij het drastisch shampoo-gebruik, heb ik het resultaat niet correct kunnen testen.

CONCLUSIE //  Ik heb geen extreem pluizig haar, maar ieder mens heeft wel af en toe last van pluizig haar, dat vooral tijdens het winterklimaat.  Mijn grootste tip die ik kan meedelen, tegen pluizig haar, is het sprayen van een haarlak op een borstel/kam, om zo je haren in bedwang te houden tijdens het borstelen/kammen.

Dit masker, is voor mij, een neen nooit meer.  De geur is mij te chemisch.  Volgende keer ga ik het vriendelijk afwijzen.  Sorry Lush, dit was mijn eerste Lush tegenslag, bijgevolg zal ik binnenkort een positief Lush product review posten.  Bedankt om dit te lezen!  Laat me weten of jij ook een Lush tegenslag heb ervaren, zo besparen we elkaar minder akeligheden.

The ultra cleanse

I’ve been thinking about cleansing..
How can you not be thinking about cleansing,
you hear it everywhere these days.
Cleanse this, cleanse that, how to cleanse..
People talk about cleanses and about detoxifying the body with juices.
Whereas I have been thinking about detoxifying the whole soul, mind and body.
How great would it be to feel completely re-new-ed, let all the anger and hatred go, be washed from negativity and feel pure with good energy.

(This is why I should probably eat healthier, meditate and work out regularly)

This is also why I’ve been drawn to the color white.
It is pure, fresh and stands for a new start.
It is clean and empties/clarifies the mind.
It reduces everything and leaves it blank.

I cannot wait to paint the walls white..


What do you do to cleanse yourself?

Korreltje zout

Weet je,  je begint aan iets,  je weet niet goed waarom, hoewel je een hele goede reden had die nu ongeldig lijkt..  En dan kom je elders anders terecht en vraag jezelf af,  ‘waar ben ik eigenlijk nog mee bezig?’  Ik ben begonnen met bloggen.  Deels omdat ik een manier zocht om het gemis van de msn-groups generatie
te vervangen door iets nieuws, maar even verslavend.  En verslavend, it is.  Nuja, de doorslaggevende reden was; dat ik me ergerde aan enkele beauty-blogs die noch informatief, noch demonstratief genoeg waren en toch een onverklaarbaar aantal bezoekers telden.  Nu wil ik niet te diep ingaan op deze aanvankelijke gedachte, maar ik dacht toen ‘hé, dit lijkt echt niet zo moeilijk’.  Dus dacht ik  ‘ik zal me focussen of kwalitatieve foto’s en diepgaande informatie, met een eigen karakter.  Vol gloeiende ideeën en enthousiasme begon ik te bloggen.  Nu, om dit verhaal korter te houden; ik betrapte mezelf vaker in een slak-modus met deze hoofdvraag ‚waarom schiet ik te kort in hetgeen ik doe?’.  En natuurlijk had ik hierop een eigen antwoord gevonden, namelijk; „Ik wil met meer mensen samenwerken”.  Ik hoop op een dag deze blog uit te breiden of zelf een nieuwe te starten waar ik samen met anderen meer inhoud kan delen en waar je niet zo geduldig hoeft te wachten op een nieuw blogbericht.  En echt waar, ik heb me hier o-zo-vaak schuldig over gevoeld.  Maar dat ben ik ook wel beu van mezelf.  Ik ben nu nog op mijn eentje bezig en zou mezelf niet zo hoeven martelen met schuldgevoelens of te hoge verwachtingen.  Naast dit, heb ik ook zo het gevoel dat ik deze layout zo wat gezien heb.  En ik zal het me beklagen dat ik dit nu meedeel, want iedereen zal er nu ‘op letten’ en ‘het beseffen’ en uiteindelijk deze layout haten.  Please don’t.  Ik denk dat ik hier gewoon meer mijn hoofd wil legen (I need that) en mijn zegje wil doen, en dat is uiteindelijk wat bloggen is all about.  Geen verwachtingen, geen beloftes meer, alleen een ongezouten opinie.  Groetjes, Stéphanie.

On my way to spring

Here’s where I have been.  Basically, I took a break, from life, from everyone and everything that was stressing me out or getting me in a bad mood all the time.
I avoided all social contact and stayed away from the academy.  I didn’t want to neglect my blog as well, but at that time I felt a lack of enthusiasm in my writing-style.  And today, I feel so much better and ready to get on with life.

Seems like this year is already flying by, so fast.  I can’t even remember a minute of February.  Luckily for my memory, I took some pictures as a result of the February Photo Challenge.  The reason I joined this challenge was simply because I wanted to change my perception of photography, by not-taking-it-too-seriously and
using my cellphone as the camera, trying out new filters apps and force myself to share the in-my-opinion-not-so-perfect pictures on my Instagram.  This was one of my New-years resolutions.  I didn’t finish the challenge as supposed to, but instead it gave me bravery to actually post pictures on Instagram more often, and not being concerned about the overall look of my account.  I was always struggling, trying so hard to have a consistent look, but I learned to accept that it wasn’t going to happen.

What did happened in February:
My boyfriend and me, finally got rid of that Christmas tree we’ve been neglecting for the whole month of January (Though secretly, I am already missing the Holiday season.) And I keep hoping we’ll buy a real tree next year.  Fingers are crossed.

Thanks to a few wonderful sun-shiny warm days, I felt like never wearing a coat ever again.  What also results in: me, going out, with no coat, and regretting not bringing a coat along with me.  Spring is really happening: people are in the mood for pastels and bright colors, flat shoes and skirts, ice creams and festivals.

Me: I’ve been stuck in my imaginary-endless-summer-of-the-fifties, singing along with Elvis Presley and feeling as pretty as Lana Del Rey.  I have this serious obsession (Seriously though, I get obsessed so easily these days about any thing, and not even slightly) , what I was heading to;  I have this obsession nowadays about wanting to visit America soon.  I find it so curious to be able to envision something I’ve never seen in real life but only in movies and pictures.  I wonder how close my imagination is true to the reality.

Anyway, March was happening and it totally felt like the whole world was suddenly visiting Paris at the same time. I think it had something to do with fashion week.  I wasn’t aware of that fact, until I was in Paris already.  Yes, I had booked a 3-day trip to Paris for me and my boyfriend.  At that time, I was still very stressed-out and the amount of tourists in Paris overwhelmed me.  I could feel the tension and the hurry everywhere.  Somehow, I always wonder what people find so attractive and romantic about Paris.  I personally love London a lot more.  I guess foreigners might love the French language, the architecture or simply the idea of L’époque de Marie-Antoinette.  I still hope to fall in love with Paris one day.

March the 21st, the day I reached my 23rd birth year.  I totally was not looking forward for that day.  And I totally ignored the beautiful sun on that wonderful spring day.  The day after my not-so-joyful day, I accepted my new number. Twenty Three, goddamn me.  It felt so old to me and painful so see myself at such age not even completed or accomplished one thing in my entire life.  The only thing that I am proud of is my drivers license; hey, at least I can drive a car.  Anyway, I found myself ridiculously obsessing about my age, so I took the time to read other bloggers celebrating their birthdays as well.  A blogger brave enough to announce her thirtieth birthday, made me realize how stupid I was for even thinking I was old or not youthful.  I suddenly saw the benefits of reaching the mid-20s.  Reading inspiring blogs made me also want to inspire myself by writing meaningful blogs.  It does not mean that I don’t want to talk “Beauty”, I honestly believe a woman should indulge herself with care and beauty to make her feel empowered as a beautiful woman.  It’s just that I think I should express myself a lot more, not hesitate that much and just go for what comes to my mind.

These past couple of months were for me the perfect time to calm down, take a step back, questioning why I have been pushing myself into this stress-madness and think about what I want to accomplish next.

Hopefully this blog wasn’t boring you. (‘~’ )
Expect a spring post very soon.  °(^.^)°
Feel free to comment below.  , S.

the blog friendschip booklet TAG

Deze TAG zag ik bij Zoë (ZOLEA), die een template heeft gemaakt voor iedereen om te gebruiken.  Dus raad ik iedereen zeker aan om even op haar pagina te scrollen en op het einde van haar tag heeft ze zowel een Nederlandse als Engelse template gemaakt voor deze TAG, die je kan gebruiken.

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat er zoveel bloggers gingen meedoen aan deze TAG, maar toen ik deze meermaals zag opduiken, vond ik het super leuk om het jeugdgevoel terug te ervaren van die tijd waar je een vriendschapsboekje had en het in je klas doorgaf aan iedereen.  Ik heb zo’n boekjes nog steeds liggen trouwens, maar dat is een ander verhaal.  Hier heb je dus mijn versie;


Een beetje vol gekrabbeld weliswaar.  Ahhja, en let niet op de foto.  Dit was zo ongeveer de meest recente selfie die ik kon vinden op mijn phone.  Nu ben ik zelf ook benieuwd naar iedereen die deze tag doet.  Vergeet niet om naar Zolea te gaan voor de template.   En als jij deze tag al gedaan hebt, mag je altijd de link naar de pagina van jouw versie hieronder verwijzen.  Liefs, S.