pharmaceutical packaging

After a week of heavily drinking cough syrup and spraying down my sore throat, I finally got over that nasty cold.  I was about to throw away the empty syrup bottle, when suddenly I realized how much of a fashion statement this simple but classic bottle design has become these days. It reminded me instantly of luxurious packaging such as the brand Aesop.  And I wondered why a brand with such expensive/luxurious product, still chose to keep their packaging minimal and timeless/ancient.  This is what I believe may possibly be the answer: the pharmaceutical feel and approach gives the costumer a familiar experience where cosmetics is seen as a prescription instead of a extravagant luxury.  And so I ask myself: “Does my skin really need every skincare product I own/use?”

With love, Stéphanie.

two times no . LUSH fluff-eaze

Deze review had ik vorig jaar al willen publiceren, maar nadat ik tot de conclusie kwam dat mijn mening negatief was, in tegenstelling tot zoveel andere bloggers, durfde ik deze niet meer mee te delen.  Nu ging ik het laatst bij Lush en gaf de kassierster mij een tester mee van het product dat ik een jaar geleden verafschuwde.

Ik stond er genageld aan de kassa,  „oh neen, nee”, dacht ik bij mezelf.  „Neen alsjeblieft, neen”,  maar mijn versteend lichaam keek vriendelijk toe en wanneer de kassierster me introduceerde tot het staaltje, knikte ik mee en loog ik.  Ik zei dat ik nog niet kende (why?!)  en ging op in haar enthousiasme en verliet toen de winkel met het gevoel van “what . the . heck .  did  just happen there?!”  Waarom kon ik niet gewoon snel reageren en eerlijk toegeven dat ik deze maar niks vond?  Ah.  Oké dan maar, ik geef het dan nog een laatste kans.  Hier mijn finale constatering:


      Lush’ Jasmine& Henna fluff-eaze

GEUR //  De eerste keer was ik erg benieuwd naar dit haarmasker voor 2 redenen: de henna en de jasmijn.  Beide geuren die ik lekker vind, op hunzelf, maar de blend doet het toch niet voor mij.
  De geur neemt de bovenhand en maakt het voor mij onmogelijk om dit haarmasker te verdragen.  Ik kreeg hoofdpijn en werd er duizelig van.

TEXTUUR //  De samenhang van de textuur is erg zacht, glad en smooth zoals een lotion.  Het is niet zo vast en is vloeibaarder dan meeste haarmaskers.

WERKING //  Twee dingen vielen me onmiddellijk op tijdens het aanbrengen van het product;  Tijdens het aanbrengen van het haarmasker, genieten je handen ook mee van de verzorging.  Het haarmasker wordt onmiddellijk opgenomen, je voelt het echt in je haren doordringen.  Eerst voelen de haren zacht en nat aan, na een poosje dringt het masker in de haren door, wordt het haar droger en blijf je over met deadlocks (samen geplakte haarbundels).

RESULTAAT //  De geur blijft sterk aanwezig ook na het uitwassen van de haren.  Ik heb het masker een uur lang laten indringen op droog haar en daarna alles hevig uitgespoeld en uitgewassen.  Zo heb ik tweemaal tot driemaal shampoo moeten gebruiken om de geur bijna-volledig uit mijn haren te krijgen.  Het masker zou moeten resulteren in minder pluizig haar.  Maar dankzij het drastisch shampoo-gebruik, heb ik het resultaat niet correct kunnen testen.

CONCLUSIE //  Ik heb geen extreem pluizig haar, maar ieder mens heeft wel af en toe last van pluizig haar, dat vooral tijdens het winterklimaat.  Mijn grootste tip die ik kan meedelen, tegen pluizig haar, is het sprayen van een haarlak op een borstel/kam, om zo je haren in bedwang te houden tijdens het borstelen/kammen.

Dit masker, is voor mij, een neen nooit meer.  De geur is mij te chemisch.  Volgende keer ga ik het vriendelijk afwijzen.  Sorry Lush, dit was mijn eerste Lush tegenslag, bijgevolg zal ik binnenkort een positief Lush product review posten.  Bedankt om dit te lezen!  Laat me weten of jij ook een Lush tegenslag heb ervaren, zo besparen we elkaar minder akeligheden.

The ultra cleanse

I’ve been thinking about cleansing..
How can you not be thinking about cleansing,
you hear it everywhere these days.
Cleanse this, cleanse that, how to cleanse..
People talk about cleanses and about detoxifying the body with juices.
Whereas I have been thinking about detoxifying the whole soul, mind and body.
How great would it be to feel completely re-new-ed, let all the anger and hatred go, be washed from negativity and feel pure with good energy.

(This is why I should probably eat healthier, meditate and work out regularly)

This is also why I’ve been drawn to the color white.
It is pure, fresh and stands for a new start.
It is clean and empties/clarifies the mind.
It reduces everything and leaves it blank.

I cannot wait to paint the walls white..


What do you do to cleanse yourself?

LUSH face care routine

Ik heb mezelf tijdens de voorbije herfst-periode onthouden van excessief te shoppen.  Dit was nodig.  Met gevolg dat ik eind november mezelf wat ging verwennen in de Lush.  Nu ik een lastige periode moest doorstaan, heb ik duidelijk kenmerken gekregen van stress en irritatie op mijn gezicht; extreem droge huid, roodheid en een oneffen textuur.  Hoewel ik een buitensporige voorraad aan huidproducten bezit, kon ik niks vinden om mijn huid te kalmeren.  Zo ging ik dus naar de Lush met de intentie om een gezichtsmaskertje te kopen en eventueel ook een gezichtscrème.  Jammer voor mijn portemonnee, kwam ik terug thuis met een zak ter waarde van 70 euro.  Schandalig en schaamtelijk vind ik zelf.  Maar ik beloof plechtig dat ik niks zal verwaarlozen en alles met liefde zal opgebruiken.

De Lush-dame heeft me goed geholpen met het vinden van kalmerende ingrediënten.  En zo heb ik een volledige avond en ochtend gezichts-routine gevonden voor de koude winter-wordende dagen.

Ik begin mijn gezichtsverzorging altijd met de Breath of Fresh Air.  Een toner die ik met een watten schijfje aanbreng.  Ik verkies watten-schijfjes met een geribbelde textuur om zo veel mogelijk onzuiverheden en dode huidcellen weg te halen.  Deze stap vind ik erg belangrijk, zodat de huid de volgende producten beter kan opnemen.  Ook gebruik ik de Breath of Fresh Air met een doekje om het montuur van mijn bril te reinigen.


Eén maal per week gebruik ik een gezichtsmasker.  Nu is dat de Catastrophe Cosmetic.  Dit doe ik meestal vlak voordat ik ga douchen.  De Lush-dame had me aangeraden om het masker niet te laten opdrogen en zo lang mogelijk nat te houden, door het dik aan te brengen tijdens het douchen.  De warmte zou het masker continu vochtig houden.  Toch vond ik deze techniek totaal niet werken; het masker drupte langs alle kanten van mijn gezicht, in mijn ogen en mond.  Zelf vind ik het beter werken wanneer ik het masker aanbreng op een propere huid (dankzij de toner), laat opdrogen en vervolgens in de douche weg masseer met vochtige handen.  Het masker is zacht en kalmerend, maar ik ben ik er geen fan van.  It has done it’s job, maar toch is dit niet mijn favoriet.  Er zitten te grove bessenstukjes die niet zo makkelijk zijn voor het aanbrengen en het wegspoelen van het masker.

Op een proper gezicht begin ik meestal met een gezichtsserum.  Ik gebruik de Full of Grace, een vaste serum, die eerst dient opgewarmd te worden tussen de vingertoppen.  Door de lichaamstemperatuur smelt deze serum makkelijk in de hand.  Met de vingertoppen masseer ik de kalmerende oliën in m’n gezicht.  Full of Grace ruikt erg subtiel, zacht en voelt ook bijzonder teder aan op de huid.  Ik ben enorm onder de indruk van dit serum en kan er niet meer zonder.  Als je een laag inbrengt voor het slapen gaan, voelt je gezicht ‘s ochtend erg zacht en gehydrateerd aan.

Aangezien mijn huid extreem droog was, gebruik ik de Full of Grace in combinatie met de Celestial.  Deze moisturiser is een zacht hydraterende gezichtscrème voor een gevoelige huid.  Je hebt niet veel nodig om je volledige gezicht in te smeren.  Wel vind ik de geur erg fascinerend.  Het is niet bepaald slecht, maar het doet me toch denken aan een hoestsiroop uit mijn kindertijd.

Met een verkoudheid (lees: verstopte,druppende, neus) snuit ik zowat 300 zakdoeken per dag, hierdoor krijg ik droge geïrriteerd gebieden rondom mijn neusgaten.  Heel pijnlijk om op die manier nog verder m’n neus te snuiten.  Hier komt de British Nanny als geroepen.  Deze moisturiser is erg geconcentreerd, zacht en boterig.  Het helpt extreme droogheid te hydrateren en maakt de huid in geen tijd weer soepel.  Ideaal om op droge delen aan te brengen.

Als laatst kan je zien dat ik een tester Ultrabland gekregen heb,  ik heb deze proberen op te nemen in mijn routine, maar tevergeefs.  Ik vind het een lastig product en kan er zelf niet mee werken.  Het voelt te dik en vettig aan, alsof het niet te verdunnen valt, ook niet met water.  Deze ultrabland is een gezichtsreiniger die makkelijk make-up zou moeten verwijderen, maar niet voor mij.

Welk product is bij jou onmisbaar in je gezichtsbehandelingsroutine?   Mijn is alvast de Full of Grace gezichtsserum.. en eigenlijk ook wel de Breath of Fresh Air toner.  Happy Face Care!   – S.

Wintertime darkness

Ik heb het wat moeilijk deze periode.  -niet te wijten aan de winter, want ik hou van de winter-  Alleen de mensen rondom mij lijken ijzig en blazen koude zucht in m’n aanzicht.  Ik kan mezelf moeilijk uitdrukken in spreektaal, maar heb toch gekozen om met woorden mijn winter-depressie te delen op een niet zo depressieve manier.  Ik heb dit stuk proza getypt, ingekort, verwijderd en opnieuw beginnen typen.  Dit is uiteindelijk,  de essentie:

* het resultaat van mijn eerste typ-machine geschrift.  Ik zocht al jaren een typmachine en nu voel ik me hierdoor een stukje intens gelukkiger.  Het pijnlijke gevoel aan de vingertoppen van zo hard op de toetsen te slaan, de toevalligheid van het resultaat, het oncontroleerbare, de onherstelbare typfouten, de antiekheid..
    xoxo, S.

ode aan wit

In eerste instantie dacht ik om een empty (witte lege) pagina te posten.  Wat volledig mijn ode aan wit zou beamen.  Alleen zou het een onduidelijkheid achterlaten en toch moet ik toegeven dat het medium ‘woord’ perfect is in het overbrengen van theorieën en ideeën.

Het steriele wit, het maagdelijke wit, het onbevlekte wit, het vlekkeloze wit, het zuivere wit.   Wit.   Wit is mijn nieuwe obsessie.  Wat ik zo bijzonder vind aan wit is dat het meer emotie en kracht bevat dan zwart.  Zwart slorpt alles op en heeft enkel een negatieve stem.  Wit kan dubieus zijn.  Wit is het wit van het frissen nieuwe.  Wit is het rouwen en het klankloze.  Wit is zo divers en ruim in zijn context.  En zo ben ik overwhelmed with white.  Mijn hoofd heeft nood aan witte kamers waar de witte stilte een blanco canvas biedt voor ideeën.  Als het ware een huiselijk ziekenhuis effect.  Je kan al raden hoe ik mijn toekomstige kamer wil hebben.  Inderdaad.  clean wit.

Deze liefde werd aangewakkerd door 2 entiteiten die me sterk geïnspireerd hebben:

1.   Ivania Carpio, een moeder en mode criticus, die een unieke blog  Love Aesthetics  beheert.  In elke blogpost vertelt ze een beetje over haar leven of levenswijze, dit in combinatie met een fashion-statement.  Zo kom je telkens een stukje meer te weten over haar.  In kon mezelf erg goed vinden/herkennen in haar opvattingen.  Dit is mijn vertaling van hoe ik begrijp hoe zij tegenover wit staat:
” Wit maakt alles puur en esthetisch.  Vormelijk.  De ruimte, de vorm en de textuur worden belangrijker.  Kleur is eigenlijk overbodig.  Wit overheerst en de ware aard van het voorwerp komt meer tot haar recht.  Het uiterlijke, de fysieke tastbaarheid, deze maakt dat een voorwerp of een kledingstuk verschilt met een ander.  Zo krijg je meer vat op kwaliteit en tastbaarheid.”

2.   Brand Spirit, een kunstwerk, althans niet met de oorspronkelijke bedoeling om als kunstwerk te dienen.  Andrew Miller verfde een aantal welgekozen producten met een witte spuitbus.  Het werk telt exact 100 voorwerpen.  Miller bewees door dit project hoe herkenbaar merkproducten kunnen zijn, ook door hen te strippen van hun kleuren.  Toen ik dit werk zag, werd ik stil.  Dit is buitengewoon prachtig.  Het heeft me erg geraakt en me ook aangezet om zelf ook objecten te reduceren tot hun vormelijkheid.  Ik kocht dus een witte spuitbus.  Correctie: mijn lief kocht mij een spuitbus toen ik weken thuis zat en maar niet buiten geraakte.  Dank je, Bart.

September Photo Challenge: I’m in.

Ik doe mee aan de September Photo Challenge, een initiatief van Sanne en Elisse.  Het is de eerste keer dat ik meedoe aan een blog foto challenge.  Ik doe voornamelijk mee om in eerste instantie; mezelf wat bezig te houden, en ook omdat ik benieuwd ben hoe de andere deelnemers de thema’s zullen aanpakken.

Ik had gedacht om tijdens deze challenge mijn Zenit (analoge camera) opnieuw boven te halen, maar aangezien ik verkies om wekelijks een upload wil maken van mijn vooruitgang, ga ik toch voor digitale fotografie gaan.  Ik denk wel dat ik zal experimenteren met verschillende digitale camera’s, zowel slechte als goede kwaliteit camera’s.  Hoe dan ook, de foto’s zullen honderd procent onbewerkt blijven. 

Wie ook wil meedoen met deze challenge, moet iets laten weten aan Sanne of Elisse and you’re in.  De 30 thema’s/foto’s hoeven niet chronologisch zijn.  Ook is het niet verplicht om echt dagelijks een foto te maken.  Je moet gewoon (proberen) tegen 30 september dertig foto’s hebben.  Ziezo.

       xoxo,  Stéphanie B.

Dag 1 : Ik was op zoek naar Something Green, maar heb het me te makkelijk gemaakt.  Ik ben nog niet helemaal overtuigd van mijn foto.  En heb dan tussentijds toch maar mijn voeten gefotografeerd.  Dus ik denk dat ik deze zal gebruiken voor de From where I stand foto.

Essie: To buy or not to buy

Situatie schets:  [flash-back]  In de Beauty Queen (Gent) word ik geconfronteerd met het overaanbod aan kleuren.  Mijn ogen zoeken de meest zeldzame kleuren op.  Dan begin ik beurtelings potje per potje op te heffen.  Zo kan ik de onderkant lezen, waar de naamgeving van het kleur vermeld staat.  Vaak ben ik geneigd om een kleur te kopen puur door de originele benaming.  They say don’t judge a book by its cover, well I am going to judge a book by its title.  Dus til ik het potje op.  En bestudeer ik de onderkant aandachtig…

En daar stond mijn dilemma voluit geschreven: To Buy or not to buy.   Ik moest er even om lachen.  Maar ik legde het potje veilig terug op zijn plaats en liep met een glimlach weg.  Neen, zei ik in mijn hoofd.  I will not buy this.  En deze situatie maakte ik drie keer mee.  Na de derde keer het potje ontmoet te hebben, dacht ik, “oké nu moet ik dit toch kopen”.  En zo kocht ik het kleurtje To buy or not to buy  van Essie.

De kleur is ongelooflijk moeilijk om op beeld te vatten.  Maar zo zal ik het omschrijven: het ziet er licht melk-blauw uit met een grijze illusie.  Het oogt vaak grijs, maar het is geen grijs.  In het potje merk je een overdaad aan glinsteringen die blauw en paars kleuren.  Spijtig genoeg kan je deze fijne glitters niet op de nagels zelf zien.  Desondanks, vind ik het kleur echt subliem.  De nagellak heeft een erg glanzende afwerking, die waarschijnlijk te danken is aan die onzichtbare shimmer.

Middenvinger:  Gewone witte nagellak
De pink en wijsvinger:  To buy or not to buy  (by Essie)
Duim en ringvinger:  Borrowed & Blue (by Essie)

Ik had niet gedacht dat ik quasi heel de zomer deze kleur ging dragen.  Nu is het flesje ook al 1/3de leeg, of zoals de optimisten zouden zeggen; nog 2/3de vol.

Et voilà, tot hier mijn ode aan mijn favoriete nagellak.     xoxo, S.
Welke kleur hebben jouw nagels de grootste tijd van de zomer doorbracht?

 
Follow my blog with Bloglovin